Ανεβαζω φωτογραφιες απο την ανασκαφη του αρχαιολογικου χωρου στους λοφους της Κοιλαδας οπου και προγραμματιζεται το γηπεδο γκόλφ.

Περισσοτερες πκηροφορίες δεν υπαρχουν αυτη τη στιγμη μιας και η ανασκαφη ειναι σε εξελιξη.

Τις φωτο εχω παρει τον Μαρτιο του 2009.

Ο λίνος που βλεπεται δειχνει πως καποιο εργαστηρι παραγωγης υπηρχε στον οικισμο (κρασί πιθανα;).Ενας μικροτερος λινος που ηταν διπλα στο πηγαδι του Παυσανια (δεν αναφερεται στις περιηγησεις αλλα οι κατοικοι ισχυριζονται πως ο Παυσανιας το κατεγραψε) στα Διδυμα και ειναι ολοκληρος σε φωτογραφία στο βιβλιο του κ Γκατσου εχει πλεον σπασει και τα κομματια λειπουν.Εδω φωτογραφία του λινου Διδυμων απο τον χειμωνα 2009

Υπαρχει και δευτερη ανασκαφη στην περιοχή για την οποια θα γραψω σε επομενο ποστ.

Οι ανασκαφες αυτες απο οσο γνωριζω δεν περιλαμβανονται στην μελετη για την οικοτουριστικη (πολιτιστικη )διαδρομη Δημου Κρανιδίου κοστους τριων εκατομμυριων ετυρώ.

Στο θεμα εχει αναφερθει στο παρελθον και ο (με καταγωγη την Κοιλαδα ) ευρωβουλευτης του ΚΚΕ κ Γιωργος Τουσσας.

Πριν από κάμποσα χρόνια( πάνω από δεκαπέντε) σε δημοτικές εκλογές  κάποιοι συμπολίτες μας πέταξαν τρυκακια στους δρόμους του Κρανιδίου

Υπογραφή ομάδα Ιαπώνων, 

Δεν κατάλαβα τότε γιατί (το ίδιο και πολλοί άλλοι) που κολαγε αυτη η υπογραφή.

Ποια ήταν η ομάδα Ιαπώνων και πως συνδέεται με το χωριό μας;

http://sansimera.gr/archive/articles/show.php?id=428&feature=Japanese_team

Ο Εμμανουήλ Ρεπουλης  γεννήθηκε στο Κρανίδι το 1863 (συνομιληκος του Βενιζέλου γενν 1864)   και είχε άλλα έξι αδέρφια.

Πατέρας του ο Παντελής Ρέπουλης (η Λιεπουρης=λαγος στα αρβανίτικα) και μητέρα του η Παρασκευή Λάμπρου.

Τελείωσε το Γυμνάσιο στο Ναύπλιο και την Αθήνα, βρέθηκε στο πλάι του Βενιζέλου στην Ελλάδα αλλά και την Νίκαια το Μονακό το Παρίσι στα 1920-1922 , για να γυρίσει εκλεγμένος ξανά  βουλευτής το 1923, στο χωριό του και να πεθάνει ένα χρόνο αργότερα το στις 13/05/1924 από καρδιά σε ηλικία 61 χρονών.

Εις το Κρανίδι λοιπόν.Να μάθουμε άλλοτε να μην περιφρονούμε τα Κρανίδια μας,οι μάταιοι άνθρωποι.Να καταλάβουμε ότι τα Κρανιδια του καθενός μας είναι το παν.Τα Κρανιδια που μας έβγαλαν δικαιούνται και να μας παίρνουν.(Κείμενα  Σελ 14 )

Και πως τον πήρε το Κρανίδι αυτόν τον κοσμογυρισμένο, τον βουλευτή της ομάδας των Ιαπώνων,τον αρχισυντάκτη της Ακροπόλεως που η πένα του άνοιξε τον δρόμο προς την επανάστασιν του 1909 (Θ Γρηγορίου Κείμενα σελ 11), http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%93%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%AF  το δεξί χέρι του Βενιζέλου στην εποχή της παντοδυναμίας του,τον υπουργο εσωτερικών της χώρας για τρια χρόνια;

Ουδεμία έχω άξια λόγου περιουσία …..Δεν έχω να διαθέσω παρά μόνο τα έπιπλα και σκεύη της κατοικίας μου…ο αδερφός μου Κοσμάς Π Ρεπουλης κρατών δι εαυτόν όσα βιβλία θελήσει … (Κείμενα Διαθήκη σελ 235)

Το 1985 η ανάγκη για δουλειά με έφερε στο σπίτι του κ Παντελή Ρεπουλη και της συζύγου του. Κάθε πρωί πήγαινα σπίτι τους και με το λευκό αγροτικό τους πηγαίναμε στα χτήματα τους στο Λουτρό να μαζέψουμε ελιές.

Τότε δεν υπήρχαν μετανάστες και δουλεύαμε και εμείς οι Έλληνες εργάτες.

Ευγενικοί άνθρωποι με το κολατσο τους, καλοπληρωτές, αξιοπρεπείς.

Ο κ Παντελής έφυγε πριν από εφτά χρόνια η σύζυγος του πάνω από 80 χρονών ζει πια στην Αθήνα.Το σπίτι κλειστό.

Πολλά χρόνια αργότερα στον γάμο μου ο Δήμαρχος κ Καμιζής που μας πάντρεψε στο Δημαρχείο Κρανιδίου μας έκανε δώρο κάποια βιβλία εκδόσεις του Δήμου.

Ανάμεσα τους και τα ΚΕΙΜΕΝΑ του Εμμανουήλ Ρέπουλη.

Διαβάζω στη σελίδα 249 μια περιγραφή για την ημέρα της κηδείας του την Πέμπτη 15 Μαΐου 1924.Είχε πεθάνει δυο μέρες πριν.

…Μπήκα προς το χαμωγειο,το ξεπατωτο κελάρι δεξιά στην αυλή.Μια χωρική εδερνόταν με ξεπλεχτα μαλλιά και έσκουζε κι εμοιρολογουσε αρβανίτικα….

Κι από τους χρόνους τους παλιούς

Θα βρεις Μανώλη εκεί που πας

Ανθρώπους πονεμένους

Που κάμανε στον τόπο τους καλό…

Κώστας Αθάνατος

(Κώστας Καραμούζης 1896 – 1966).

Αυτό το δίπατο σπίτι πήρε άλλη μορφή στα μάτια μου.

Είδα υπουργούς και στρατιωτικούς στην αυλή είδα ένα στεφάνι με αγριολούλουδα και μια χάρτινη κορδέλα Η κοινότης Κοιλάδος.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ερμιονίδας το 1899 σε ηλικία 36 χρονών  ήδη εννέα χρόνια πριν  αρχισυντάκτης ( μαχητικός και αδέκαστος) της Ακροπόλεως .

Το 1903 αποτυγχάνει να εκλεγεί βουλευτής  αλλά το 1905 όταν ξαναεκλεγεται προσχωρεί στους Ιάπωνες.

Από το 1910 και μετά η ζωή του ταυτίζεται με του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Γεν Γραμματέας του υπουργ Οικονομικών επι Γεωργιου Θεοτοκη  http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%98%CE%B5%CE%BF%CF%84%CF%8C%CE%BA%CE%B7%CF%82 (από όπου παραιτήθηκε μη δεχόμενος την φαυλοκρατία  και τις επεμβάσεις στο έργο του το 1903).

Διοικητής του υπουργ εσωτερικών 1910-1915,

Γενικός διοικητής Μακεδονίας,Υπουργός Οικονομικών το 1915,

Υπουργείο εσωτερικών 1917-1920.

….και όσα μετρητά θέλουν τυχόν ευρεθεί κατά την ημέρα του θανάτου μου,πενιχρά περισσεύματα εκ του υπουργικού μισθού μου ,ατινα όμως αν δεν ευρεθούν αυτό θα σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν διατιθέμενα εις τας καθημερινας  αναγκας του βίου μου.

(Κείμενα Διαθήκη σελ 235)

Τι να πει κανείς το ίδιο το σπίτι του μιλαει γι αυτόν τον ιδεολόγο της πολιτικής.

Το σπίτι και ο τάφος του στο νεκροταφείο του Κρανιδίου έκτο κυπαρίσσι από την είσοδο αριστερά.

Ποιος θα γυρνούσε μια κινηματογραφική  ταινία για την ζωή αυτού του ανθρώπου.

Τι ρόλο έπαιξαν οι γυναίκες στην ζωή αυτού του γεμάτου πάθος και ανιδιοτέλεια ρομαντικού επαναστάτη.

Τι στάση κράτησε αυτός ο υπέρμαχος της μεγάλης ιδέας απέναντι στο ειρηνιστικό αντιπολεμικό σοσιαλιστικό κίνημα.

Γιατι την βουλη του 1917 την λεγανε των Λαζαρων;(1917-1920 Υπουργ Εσωτερικων)

Ποια η θέση του για την αποστολή Ελληνικού στρατού (24.000 αντρες) στην Κριμαία το 1919 για να πολεμήσει ενάντια στην Σοβιετική ένωση αυτός ένας φιλελεύθερος του πνεύματος.Την διαθηκη του την γραφει εννεα μηνες αργοτερα και δηλώνει πως δεν εχει προσωπικο πλουτο.Και το δηλώνει θελοντας να ξεκαθαρισει την σχεση του με το χρήμα.

 Ποια η σχέση του με την θρησκεία και την εκκλησία.Ας μην ξεχναμε πως το 1916 ο τοτε αρχιεπισκοπος εχει αναθεματισει τον αρχηγο του Βενιζέλο στο πεδιο του Αρεως.

Σωστά  κατηγορήθηκε σαν πολιτικά υπεύθυνος (αντιπρόεδρος της κυβέρνησης) για την δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη;(Για τον Δραγουμη ψαξτε στα νεοφασιστικα blog τον εχουνε θεο τους.) Αυτος δεν συνελλαβε ολους τους ηγετες της αντιβενιζελικης παραταξης και τους προστατευσε απο το εξοργισμενο πληθος μετα την αποπειρα δολοφονιας του Βενιζέλου το 1920;

http://www.fhw.gr/chronos/13/gr/domestic_policy/facts/index.html

http://istorika-8emata.blogspot.com/2008/02/blog-post_29.html

http://alphalinenet.wordpress.com/2009/03/21/%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB-1863-1924/

Αυτη ειναι μια πρώτη κατάθεση απο την μεριά μου οσων λιγων μπορεσα να βρώ για αυτο το σημαντικο τεκνο της πολης μας.Ελπιζω ο διαλογος μεσα απο τα ιστολογια να συνεχίσει μαρτυρίες και πληροφορίες να καταγραφούν ετσι που το πορτρετο του να σκιαγραφηθει με μεγαλυτερη ακρίβεια.

Περα απο  εξιδανικευσεις και ωραιοποιήσεις προκειται για μια απο τις σημαντικοτερες ιστορικες περιοδους της χωρας μας και ο Κρανιδιώτης Ρεπουλης ηταν ενας απο του πρωταγωνιστες αυτης της περιόδου

Η σεμνοτης του ανδρος απαιτει να μιλησουμε περισσοτερο για αυτον.

Η ζωη του να διδασκεται στα σχολεια της Ερμιονιδας μιας και ειναι απο τους σημαντικοτερους πολιτικους που εβγαλε η επαρχία μας.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθώ την ιστοσελίδα ¨ιστορική Ερμιονίδα¨. Με συγκινεί το ενδιαφέρον  και η αγάπη σας για τον τόπο μας και σας συγχαίρω για τον  τρόπο που τον προβάλλετε.

Το τμήμα « Βιβλία για την Ερμιονίδα» θεωρώ πολύ σημαντικό και πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφία για την περιοχή μας, γνωστή και προσιτή σε όποιον επιθυμεί. Σας ενημερώνω ότι το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης έχει συγκεντρώσει στη βιβλιοθήκη του όλα τα σχετικά βιβλία και δημοσιεύματα,  ενώ συνεχώς παρακολουθούμε και  ενημερωνόμαστε  για ό,τι νεότερο.

Δεχθείτε λοιπόν, παρακαλώ, και τη δική μου μικρή συμβολή στη βιβλιογραφική μας ενημέρωση για την Ερμιονίδα μαζί με κάποια προσωπικά μου σχόλια.

- Συμφωνώ απόλυτα ότι τα 4 βιβλία – το Σταυροδρόμι του Άδωνι Κύρου, η  Ερμιονίδα της Παϊδούση και τα δύο βιβλία του Βασίλη Γκάτσου –  μοναδικά  και θεμελιακά για τη γενική ιστορία και τον πολιτισμό της Ερμιονίδας  θα πρέπει να υπάρχουν σε όλες τις βιβλιοθήκες , δήμων, σχολείων, πολιτιστικών κέντρων της επαρχίας μας. ( Δε θα έλεγα το ίδιο για τις « Μνήμες Ερμιονίδας» του Γ. Τσιμάνη, βιβλίο κατώτερο των αξιώσεων μιας επιστημονικής συγγραφής.)

- Τα « Κορινθιακά» του Παυσανία, κύριο σύγγραμμα για την αρχαία Ερμιονίδα. Eκτός όμως από το αρχαίο κείμενο θα συνιστούσα  την έκδοση της « Εκδοτικής Αθηνών» του 1975, όπου ο Ν  Παπαχατζής έχει κάνει τη μετάφραση και πλήθος από σχόλια και σχεδιαγράμματα που διευκολύνουν την κατανόηση του αρχαίου περιηγητή.

- Ας προσθέσουμε στη βιβλιογραφία μας μια εξαιρετική μονογραφία που εξέδωσε το 2002 η περιβαλλοντική ομάδα του Γυμνασίου Κρανιδίου « το Φράγχθι», σελίδες 30, μεγάλου μεγέθους, με πολλές έγχρωμες φωτογραφίες. Ιδιαίτερα πρέπει να γνωρίζουμε και να τιμούμε  τέτοιες προσπάθειες των παιδιών μας.

- Και μια και έφερε ο λόγος το Κρανίδι: Για τη νεότερη ιστορία του ας μην αγνοούμε το βιβλίο του  μ. μητροπολίτη Παντελεήμονος Καρανικόλα : « Το Κρανίδι – κομμάτια από τη χαμένη ιστορία του ».( Κόρινθος, 1980.) Δεν είναι ακριβώς ιστορική συγγραφή, απλώς δημοσιεύονται έγγραφα από αρχεία κρανιδιώτικων οικογενειών με πολλές αμφισβητούμενες πληροφορίες. Ο μελετητής της ιστορίας του Κρανιδιού όμως πολλά στοιχεία μπορεί να αντλήσει .

-Αντίθετα, το εξαίρετα τεκμηριωμένο επιστημονικό βιβλίο « Το προσκύνημα της Ερμιονίδας»1994, που αναφέρεται στη μονή των Αγίων Αναργύρων  έχουν γράψει τρεις  εκλεκτοί επιστήμονες: Ο κ. Απόστολος Γκάτσος το ιστορικό μέρος,  ο Γιώργος Προκοπίου την αρχιτεκτονική, και ο Ιωάννης   Γκερέκος τις τοιχογραφίες του καθολικού.

-΄Οσο για την  Ερμιόνη, την αρχαιότερη πόλη της Ερμιονίδας, έχουμε ιδιαίτερη βιβλιογραφία.

Δεν θέλω όμως να κάνω κατάχρηση του χώρου της ιστοσελίδας σας. Αν το επιθυμείτε, θα συνεχίσω.

- Και κάτι ακόμα:  Για το κάστρο της Θερμησίας έχετε υπ’ όψη σας μια πολύ καλή μονογραφία του φιλολόγου Λίνου Μπενάκη, δημοσιευμένη παλιά στον «Κόσμο των Μεταλλείων»; Υπάρχει σε φωτοτυπία, αν θέλετε σας τη στέλλω.

   Φιλικά   Ήρα Φραγκούλη- Βελλέ, φιλόλογος, Ιστορικός.

                                                                          Φιλικά

                                     Με κάθε διάθεση για συνεργασία

                                                                        Ήρα Φραγκούλη- Βελλέ

                                                                               Φιλόλογος

                                            Πρόεδρος του ΙΛΜΕρμιόνης

Aπο μια τρομερη συμπτωση αναλογο αρθρο σηκωσε χθες η Αργολικη Αρχειακη Βιβλιοθηκη

http://alphalinenet.wordpress.com/2009/03/21/%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB-1863-1924/  

Στηριζεται στο αντιστοιχο κειμενο της Βικιπαιδεια που πρεπει να δηλωθει αποτελει coppy and paste στο μεγαλυτερο κομματι του ,του εισαγωγικου σημειωματος (σελ 11-15) της κ Λενετα Στρανη συγγραφέως και επιμελήτριας της εκδοσης του Δημου Κρανιδίου ΚΕΙΜΕΝΑ επιστολες αρθρα ομιλίες (2001) βιβλιο απο το οποιο πηρα και εγω τα περισσοτερα για αυτο το ποστ.

Ειναι μια πρωτη προσπαθεια να συγκεντρωθει υλικο για τον Εμμανουηλ Ρεπουλη εκδοθηκε σε δυο χιλιαδες αντίτυπα και φανταζομαι μπορειται να βρειτε μεσω του Δημου Κρανιδίου τηλεφωνο 2754360000

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB_%CE%A1%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82 

 

 

Πολυ ενδιαφερουσα και καλαισθητη εκδοση.Το πρωτο τευχος Ιανουάριος 2009 μολις εφτασε στα χερια μου.Η ομαδα γνωστη.Βιβή Σκούρτη,Λίνος Μπενάκης ,Γιάννης Σπετσιώτης,Κώστας Τσεφαλάς,Σταματης Δαμαλίτης,διορθωση κειμενων Τίνα Αντωνοπουλου Αντωνης Ζαραφωνίτης.Αναζητηστε το διανεμεται δωρεάν.

Αρθρα

Αποστολος Γκάτσος Η Ερμιονη εδρα της κυβερνησεως κατα τα πρωτα ταραγμενα χρόνια της επαναστασης

Λινος Μπενακης Εναε λησμονημενος σπουδαιος Αμερικανος Φιλέλληνας (Georges Jarrvis)

Γιάννης Σπετσιώτης Ο κοσμος των παιχνιδιών οι σβουρες

Κωστας Τσεφαλας Ερμιόνη και βροχή

Παρασκευη Σκουρτη Φαροι θαλασσες και ελπιδες

Βιβη Σκουρτη,Σοφια Μελλου Τσαμαδου Γευστικες αναφορες και αναμνησεις

Σταματης Δαμαλίτης Εν Ερμιόνη

Με το Σταυροδρόμι του Αργολικου το βιβλίο του Αδωνι Κυρου (δυστυχώς εξαντλημενο πιά ) εχω μια στενη σχεση απο τοτε που βγηκε το 1990.Αν δειτε το βιβλιο θα καταλαβετε.Ειναι ταλαιπωρημενο το κακομοιρο διαβασμενο ξανα και ξανα δανεισμένο ταξιδεμενο σε βουνα και ραχουλες της επαρχίας μας.

Δεν με γοητευει μονο ο πλουτος των πληροφοριών αλλα και η μορφή γραφής που σε παρασύρει χωρίς τους κουραστικους σχολαστικισμούς σε μια υπεροχή περιπετεια σε ενα ταξιδι στο παρελθόν.

Ενα βιβλιο που θα μπορουσε και θα επρεπε να διδασκεται στα σχολεια της Ερμιονίδας μπας και βγουνε στο μελλον δυο τρεις συνεχιστες αυτης της προσπαθειας.

Και τα γραφω ολα αυτα οχι για να υποτιμησω το εργο του κ Γκάτσου  η της κ Παιδουση Παπαντωνίου που για μενα ειναι εξ ισου σημαντικο αλλα για να καταγραψω πως ο τροπος γραφης του κ Κυρου ειναι πιο κοντινος σ εμένα.

Ειναι κρίμα που το βιβλίο του οπως και το βιβλίο του κ Γκατσου δεν εχουν μεταφραστει στα Αγγλικά για να γινουν κτήμα της παγκοσμιας κοινοτητας

Το 1959 λοιπον ο κ Κυρου βρηκε οπως γραφει στην σελίδα 40 του βιβλιου του, κομματια νεολιθικης κεραμικης μπροστα στο σπηλαιο.

Ειδοποιησε αρχαιολογικη υπηρεσία και Μουσειο Αθηνων αλλα…..

Το 1966 οταν ο Λιβανός επαιρνε χωμα για την Κορωνίδα ειδοποιηθηκαν απο τον Κυρου οι Michael Jameson  και  Thomas Jacobsen που εκαναν ανασκαφες στον αρχαιολογικό χωρο στο Πορτο Χελι πηγαν εκει και το κουβαρι αρχισε να ξετυλίγεται.

Το σπήλαιο εχει βαθος 150 μετρα  και πλατος εισόδου 30 μετρα.ΣΤ.ΑΡ

Γιατι Φραγχθι ομως;Αυτη η ονομασία παντα μου κινουσε την περιεργεια.Δεν ακουγεται Ελληνικη.Η εξηγηση που δινει η κ Παιδουση Παπαντωνίου ειναι πως προερχεται απο την Αλβανικη λέξη μικρός Φραγκος (σελ 74 /Η Ερμιονιδα ανα τους αιώνες) ΕΡ.ΑΙ

Frengu= Φραγκος  ,Γαλλος,/Frengthi = ο μικρός Φραγκος.Και παλι γιατι ονομαστηκε ετσι το σπηλαιο ;Σίγουρα οι Φραγκοι περασαν σαν κατακτητες  απο την Ερμιονίδα 1212-1388 μΧ  πριν τους Ενετους και τους Τουρκους (1540 και 1715) αλλα τι εδεσε μεσα στην ιστορία την σπηλια αυτη με τον μικρό Φραγκο Και μαλιστα με την Αλβανικη ονομασία  οταν οι Αλβανοι ηρθαν στα 1500 περίπου στην περιοχή εκατο χρόνια αφου οι Φραγκοι ειχαν διωχτει απο τους Ενετούς;

Oi δύο φωτογραφίες ειναι απο την κορφή της πεσμένης οροφής στην θεση του μεγαλου φωτιστικου προβολέα και δειχνουν την δευτερη αιθουσα του σπηλαιου οπου και η μικρή λίμνη

Στο βαθος ενα ακομα κομματι που εχει πεσει η οροφή και αριστερα κατω ειναι η λιμνουλα.Εδω φωλιαζουν πολλα περιστερια και το εδαφος ειναι γεματο κουτσουλιές.

Μεσα στην λιμνη πριν απο καποια χρόνια ηταν ενα μεγαλο μαυρο  φίδι (χελι ισως) πανω απο εναμιση μετρο.Δειχνει αυτο καποιο υπογειο περασμα;

Στηνν κλασσικη αρχαιότητα 5ος-4ος αιωνας λατρευονταν εδω χθόνιες θεοτητες  και βραθηκαν στον βυθο της λιμνης αγγεια και πηλινα ειδώλια ΣΤ.ΑΡ

Το νερο ειναι παγωμενο και γλυφό.Παντως δεν ειναι θαλασσα.Η λίμην ειναι εμνα μετρο κατω απο την επιφανεια της θαλασσας ΕΡ. ΠΟ σελ 19

Αν βρεθειτε εκει την καταλληλη στιγμη που πεφτει το φως του ηλιου θα απολαυσετε ενα τυρκουαζ μοναδικό και θα δειτε πολυ καθαρά τις πετρες και το βαθυτερο σημείο της λιμνης.Ηταν αραγε και παλιά αυτο το μεγεθος της η μηπως ηταν μεγαλύτερη και τωρα καταπλακωθηκε απο πετρες και χωματα.

Η καταβαση στην δευτερη αιθουσα δεν ειναι παντα ευκολη.Μεγάλα συμπαγη κομματια της οροφής εχουν κατσει στον πυθμένα.Διακρίνωνται στο βαθος σαν κομματια μαρμαρο.

Η σπηλιά ειναι γεματη περιστερια .Βλαστηση στα πιο απιθανα σημεία.

Ο δεξιός τοιχος της δευτερης αιθουσας καταμαυρος απο κατω προς τα πανω.Ειναι οι χρωνματισμοι των πετρωματων ειναι καπνος απο φωτιά ;Παντως αν ειναι φωτιά μου φαινεται δυσκολο να πηγαν συγχρονοι για κατασκηνωση σε αυτο το σημειο οταν μπορουσαν να εχουν προσβαση στην μπροστινη αιθουσα.Αντιθετα ειναι πιθανο οι πρωτοι κατοικοι να ειχαν την εστια τους κοντα στο νερό παρα μπροστα στην εισοδο.

Η πεσμενη οροφη της σπηλιάς  που πρεπει να σκαρφαλώσεις για να βρεθεις στην δευτερη αιθουσα.Εκει που ειναι τα βραχια ειναι περιπου το ενα τριτο της σπηλιάς.Οι ανασκαφές εχουν γινει σε αυτο το τμημα που βλεπετε.

Και εδω πολλα περιστερια και στανες βοσκών με αρκετη κοπρια στα αριστερα.Ισως γι αυτο οι ντοπιοι την λενε και η σπηλια του Κυκλωπα. Η λαικη φαντασία ισως εκανε την Κορωνίδα τον βραχο που πεταξε ο Κυκλωπας στον Οδυσσεα.Αλλη παραδοση λεει για ενα ψαρα που εκανε πυροφανι εξω απο την σπηλιά και μεσα στον βουρκο βρηκε ενα μεγαλο ανθρωπινο κρανίο που μονο σε γιγαντα μπορουσε να ανοικει.

Το φως του ηλιου ζωγραφίζει τους βραχους τονιζοντας διαφορετικες μορφές αναλογα με την ωρα.

Πηλινα αγγεία της Μεσης Νεολιθικης εποχής  5800-5300 βρισκονται μαζί με τα υπολοιπα ευρηματα στο μουσείο του Ναυπλίου.Δυστυχώς δεν μπορω να σηκωσω φωτογραφίες γιατι οι νομοι ειναι εξοντωτικοι.

Η οροφή .Πετρωματα που επεσαν σαν μπλοκια μετα τον σεισμό.

Σταλακτίτες και ομορφα χρωματα στην εισοδο της πρωτης αιθουσας

Δεξιά η εισοδος και μπροστα ο δευτερος χωρος ανασκαφής

Η τρυπα του δευτερου χωρου ανασκαφης.Ο κ Γκάτσος εχει μια αναφορα στην σελίδα 28 του βιβλιου του ΕΡ. ΠΟ που ποτε δεν σκεφτηκα.Αν δεν οργανωθουν νεες ανασκαφες και καταρευσουν τα τοιχώματα των ταφρων θα ανακατευθουν τα χωματα και οι αιωνες ξκαι θα χαθουν πιθανα πληροφορίες που εμειναν ανεγγιχτες για χιλιαδες χρόνια προστατευμενες στην σπηλιά.

Η εισοδος της σπηλιάς το σουρουπο μπροστα μεσα στη θαλασσα  κτισματα και δεξιά η θαλασσα που τοτε ηταν πεδιαδα.Κτισματα υπαρχουν μπρος στην εισοδο του σπηλαιου.Το παλαιοτερο απο αυτα τα κτισματα μπορει να τοποθετηθει στην κεραμικη νεολιθικη εποχή 6 χιλ πΧ. Τοτε πρεπει να κατοικουσαν γυρω στα 100 ατομα στην περιοχή( ΕΡ. ΠΟ σελ 29-30).

Τι να κρυβει αραγε ο λασπωδης βυθός του κολπου της Κοιλάδας στην αγκαλιά του κρυμένο;

 Η σημερινη Ερμιονίδα εχει εκταση 225 τετρ χιλιομετρα και ειναι στοχος απο το 1950 για τα Πανεπιστημια Pennsylvania και Indiana.Μεχρι σημερα εχουν καλυφθει τα 44 τετρ χιλιομετρα η το  20%.ΕΡ. ΠΟ σελ 31

Πηγές

Είναι ενα απο τα σημαντικότερα σπήλαια της Ευρώπης και σίγουρα της Ανατολικής Μεσογείου

Πρώτο- κατοικήθηκε πιθανά από τον άνθρωπο του Νεαντερταλ  (ίχνη έχουν βρεθεί στη μεγάλη σπηλιά Διδύμων και το Ηλιόκαστρο),στην Μουστιαια περίοδο 40 χιλ χρόνια πΧ αλλά σίγουρα από το Χομο Σαπιενςτην περίοδο μετά από τα 30χιλ χρόνια πΧ. .Μέχρι σήμερα έχουν διερευνηθεί 25 χιλ χρόνια  πρίν απο σημερα και το σπήλαιο κατοικήθηκε συνεχώς  για 20 χιλ χρόνια μέχρι πριν πέντε χιλιάδες χρόνια από σήμερα (3000 πΧ) όταν μεγάλος σεισμός γκρέμισε όλα τα μεγάλα σπήλαια της Ελλάδας.

Ένα διάλειμμα έγινε στα  15 χιλ χρόνια όταν πλημμύρες  εδίωξαν τους κάτοικους του.

Την εποχή που οι πρώτοι κυνηγοί, σε ομάδες των είκοσι μελών, βρήκαν καταφύγιο στη σπηλιά το τοπίο ήταν διαφορετικό.

Είναι η εποχή της καθόδου των παγετώνων  και οι θάλασσες μαζεύονται αφήνοντας χώρο στην ξηρά. Η θάλασσα ήταν 6-8 χιλιόμετρα πιο μέσα μεγάλες πεδιάδες απλώνονταν μπροστά στην είσοδο του, πλούσιες πηγές με άφθονο, νερό κοπάδια από ζώα που έβοσκαν το γρασίδι.

Φανταστείτε πώς σήμερα η είσοδος είναι 12,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε απόσταση 50 μέτρων.

Τότε το σπήλαιο δέσποζε σε μια μεγάλη πεδιάδα που έφτανε μέχρι τις Σπέτσες και την Σπετσοπουλα νησιά που τα πετρώματα τους μοιάζουν με της Αργολίδας σε αντίθεση με την Ύδρα και την Δοκό που μοιάζουν με τις Κυκλάδες.

Η είσοδος του σπηλαίου βλέπει δυτικά και αυτό είναι μια εξήγηση για την ηφαιστειακή στάχτη που βρέθηκε στα στρώματα εκείνης της περιόδου.Πιθανά προέρχεται από την έκρηξη του ηφαιστείου της Ισκια της Ν Ιταλίας.

Έτρωγαν ελάφια βίσονες αλεπούδες άγριους γάιδαρους λαγούς και είχαν εργαλεία από πυριτόλιθο και σχιστόλιθο.

Αν εμείς μετράμε με καμάρι την ιστορία μας στα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια αφήστε το ρολόι του χρόνου να τρέξει γοργά πρός τα πισω μιας και τότε η εξέλιξη δεν ήταν όπως σήμερα.

Το κλίμα βελτιώνεται πλούσια δάση γεμίζουν τον τόπο και οι κυνηγοί Χομο Σαπιενς δεν είναι περιστασιακοί κάτοικοι της σπηλιάς αλλά όλο και περισσότερο μόνιμοι.

Το σπήλαιο φτάνει στην ακμή του στην Μέση Νεολιθική (κεραμική εποχή 5-4,5 χιλ χρόνια πΧ)  και την ύστερη νεολιθική που ακολουθεί για τα επόμενα 500 χρόνια .

Τότε ο οψιδιανός το πετρωμα που  υπάρχει μόνο στην Μήλο 80 μίλια μακρυά ( στις τοποθεσίες  «Νύχια«και Δεμενεγάκι ) φέρνει μια αληθινή επανάσταση.

Εξορίζει τα προηγούμενα εργαλεία από σχιστόλιθο και δίνει την δυνατότητα να φτιαχτούν πολύ καλύτερα .

Ειναι τότε που στην τροφή προστίθενται γιγάντια ψάρια (τόννοι δύο μέτρων και 200 κιλών) φακές που συλλέγονταν με δρεπάνι από πυριτόλιθο, θαλασσινά όστρακα και προς το τέλος αυτής της περιόδου διαπιστώθηκε καλλιέργεια της γης και οικόσιτα ζώα.

Οι άνθρωποι δεν είναι πια συλλέκτες και κυνηγοί μονο  αλλά και παραγωγοί.

Σίγουρα υπάρχει κάποιο εμπόριο( ο οψιδιανός το βεβαιώνει) αν και θεωρείται απίθανο οι κάτοικοι του σπηλαίου να πήγαιναν από την θάλασσα στην Μήλο παρ όλο που μην το ξεχνάτε η ξηρά ήταν πιο κοντά τότε.

Μια απόπειρα που έγινε να επιβεβαιωθεί η θαλάσσια επικοινωνία Ερμιονίδας –Μήλου ήταν στις 14/06/87 όταν τετραμελές πλήρωμα πήγε από την Ερμιόνη στην Μήλο με πλοιάριο από πεύκα που είχε κατάρτι και πανί.Πήραν οψιδιανό και γύρισαν στην Ερμιόνη.Τα αποτελεσματα αυτου του εγχειρηματος μελετωνται.

Στην ακμή του (4 χιλιάδες χρόνια πΧ) το σπήλαιο έφτασε τους 150 κατοίκους και ο οικισμός εξαπλώθηκε και έξω από την είσοδο .Εκεί που με το ανέβασμα της στάθμης είναι σήμερα η θάλασσα.

Έχουμε άριστης ποιότητας εργαλεία οψιδιανού αλλά δεν βρέθηκαν ξύλινα σκεύη (που σίγουρα υπήρχαν) γιατί μετά από χιλιάδες χρόνια το ξύλο χάνεται.

Όλα τα πήλινα θραύσματα ανήκουν στην εποχή εκείνη (Νεολιθική ) είναι εσωτερικά μαύρα και εξωτερικά καφέ δοχεία (κούπες) χωρίς βάσεις και χερούλια η κάποια διακοσμητικά με επίπεδα χείλη.Βρέθηκαν ακόμα γυναικεία ειδώλια (νεώτερης νεολιθικής εποχής) αγαλματίδια χάντρες κοσμήματα και κατεργασία θαλασσινών κοχυλιών.

Όλα τα ευρήματα είναι στο αρχαιολογικό μουσείο  Ναυπλίου .

http://www.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3462

Αλλά πιο σημαντική ανακάλυψη θεωρείται ο σκελετός .

Πρόκειται για τον αρχαιότερο πλήρη σκελετό στην Ελλάδα 10-8 χιλιάδες χρόνια παλιό.Είναι ένας άντρας 25 χρονών με ύψος 1,56 (οι γυναίκες είχαν ύψος 1,39) που δέχτηκε ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι.Πάνω από τον νεκρό έχουν μπει  πέτρες αλλά δεν βρέθηκαν κοσμήματα η αφιερώματα.

Έχει τα πόδια λυγισμένα και τα χέρια στο στήθος  στην στάση του εμβρύου.Είναι θαμμένος με το κεφαλι νοτια και τα πόδια στον βοριά

Βρέθηκαν ακόμα σκελετοί δυο παιδιών με αντίστροφη θέση το κεφάλι στον βοριά.

Οι ανασκαφές έχουν γίνει μόνο στον μπροστινό χώρο του σπηλαίου σε επιφάνεια 700 τ μ.Το  υπόλοιπο είναι καταπλακωμένο από την οροφή και ίσως κρύβει μοναδικές πληροφορίες .Ίσως στο μέλλον οι άνθρωποι να μπορέσουμε να βγάλουμε τους πελώριους βράχους και να δούμε τι είναι από κάτω.Ίσως μπορούμε και σήμερα .

Τις ανασκαφές έχουν κάνει Τα πανεπιστήμια Ιντιάνα και Πενσυλβάνια την περίοδο 1967-1976 κατά τον κ Κυρου μέχρι το 1971) .Επικεφαλής ο καθηγητής Thomas Jacobsen επικεφαλής ομάδας τριάντα φοιτητών ανάμεσα τους η κ Vitelli αργότερα καθηγήτρια του πανεπιστημίου Ιντιάνα  και Curt Runnels αργότερα καθηγητής του πανεπιστημίου Stanford. O τελευταίος επέστρεψε  το1980-1982 με είκοσι φοιτητές και συνέχισε τις ανασκαφές.

Η κ Vitelli έδωσε διάλεξη στο Κρανίδι στις 4 Οκτώμβρη του 2000.

Από το πανεπιστήμιο Ιντιάνα είχαμε kai την αρχαιολόγο Αννα Στρουλια που έκανε λίγο αργότερα την διατριβή της  μένοντας στην Κοιλάδα σχετικά με την σημερινή σχέση των κατοίκων του χωριού με το σπήλαιο. 

Προσφατες δρασεις

Επί  δημαρχίας Καμιζή τo 2000 είχαν ξεκινήσει εργασίες επισκευής του παλιού σχολείου Κοιλάδας προκειμένου να γίνει Μουσείο που θα φιλοξενούσε ένα μέρος από τα ευρήματα του σπηλαίου.,Ακόμα έγινε μια μελέτη  του Δήμου για την αναδείξη του σπηλαίου  που είχε αποσταλεί στην περιφέρεια και την ειδική γραμ του Υπουργ Πολιτισμου  για να χρηματοδοτηθεί το έργο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με  προϋπολογισμό 226 εκατομ δραχμές.

Είναι σημαντικό όπως επισημαίνει ο κ Γκατσος να μην καταρρεύσουν τα τοιχώματα των τάφρων της ανασκαφής γιατί τότε αυτό που έμεινε ανέγγιχτο για χιλιάδες χρόνια θα γίνει ένας σωρός χώμα.Μην ξεχνάμε πως έχει κοπεί μια φετα25  χιλιάδων χρόνων και δίπλα μπορεί να υπάρχουν ανεκτίμητες πληροφορίες.

Ο κ Κυρου υποστηρίζει πως σε μεγαλύτερο βάθος θα βρεθούν ίχνη Νεαντερτάλ.

Η απορία μου είναι γιατί οι επιστήμονες που άνοιξαν τις τάφρους δεν στερέωσαν με κάποιο τρόπο τα τοιχώματα.Παλιότερα υπήρχε συρματόπλεγμα τριγύρω τώρα ούτε καν αυτό.

Ας ελπισουμε πως η τοπική κοινωνία θα ευασθητποιηθει ξανά για να αρχίσουν οι εργασ΄ιες  σύντομα.Εκεινο που χρειάζεται ειναι να ενδιαφερθει το Πνευματικο κεντρο του Δημου Κρανιδίου και να πλαισιωθει απο οσους ενδιαφερονται με μια θεματικη ομαδα η αν δεν γινει αυτο να φτιαχδτει καποιο σωματειο κατοικων που σε βαθος χρόνου θα εργαστει για την αναδειξη αυτου του παγκοσμιου μνημείου της αρχαιολογίας.

http://www.ermionida.info/gr-html/fragthi-psarema.html

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Jameson, Michael H., Curtis Runnels, και Tjeerd H. van Andel. 1994. A Greek Countryside: The Southern Argolid from Prehistory to Present Day. Στάνφορντ.

Rose, Mark. “Fishing in a Changing Environment: Franchthi Cave, Greece, 11,000-5,000 B.P.”

Rose, Mark. “Tunny as a Resource in the Prehistoric Aegean”.

Rose, Mark. “Early Fishing in the Aegean”. Σε A. Jones (επιμ.), Fish and Archaeology, Οξφόρδη.

Rose, Mark. “Neolithic Fishing in the Aegean: New Evidence from Franchthi Cave”. Ανακοίνωση στο 87ο Ετήσιο Συνέδριο του Aμερικάνικου Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, 1985.

Άννα Στρούλια. Δρ. Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Ιντιάνα.

http://www.ermionida.info/gr-html/fragthi.html

http://www.koutouzis.gr/10.000pX.htm

http://www.ert.gr/menoumellada/videos/peloponnisos/stin-koilada-argolidos-episkepsi-sto-spilaio-fragxthi./details.htm

http://www.iupress.indiana.edu/catalog/index.php?cPath=1037_3130_3211

http://en.wikipedia.org/wiki/Franchthi_Cave

http://www.showcaves.com/english/gr/caves/Frahthi.html

http://www.nature.com/nature/journal/v271/n5643/abs/271349a0.html

http://archaeology.about.com/od/archa13/a/franchthi.htm 

Αδωνι Κυρου Το Σταυροδρόμι του Αργολικού 1990 (σελ 31-47)ΣΤ.ΑΡ

Βασιλειου Γκατσου Η των Ερμιονεων Πολις 1996 (σελ 19-41)ΕΡ. ΠΟ

Γιονα Μικε Παιδουση-Παπαντωνιου Η Ερμιονιδα ανα τους αιωνες 1996 (σελ 74-75) ΕΡ.ΑΙ

 Μαρία Ηρακλη  Λιωση Σπηλαιο Φραγχθι εκδοση Ματιες στην Αργολιδα 2002;ΣΠ.ΦΡ

Πηγές

http://archaeology.about.com/gi/dynamic/offsite.htm?zi=1/XJ&sdn=archaeology&cdn=education&tm=52&gps=395_871_1148_640&f=10&su=p897.4.336.ip_&tt=2&bt=0&bts=0&zu=http%3A//projectsx.dartmouth.edu/history/bronze_age/lessons/les/1.html

 http://www.mnsu.edu/emuseum/archaeology/sites/europe/franchthicave.html

• PALEOLITHIC: (ca. 20,000 – 8300 b.c.)
• MESOLITHIC: (ca. 8300 – 6000 b.c.)
• EARLY NEOLITHIC: (ca. 6000-5000 b.c.)
• MIDDLE NEOLITHIC: (ca. 5000-4500 b.c.)
• LATE NEOLITHIC:(ca. 4500-4000 b.c.)
• FINAL NEOLITHIC:(ca. 4000-3000 b.c.)

http://www.arxaiologia.gr/assets/media/PDF/migrated/1294.pdf

Στην παρακατω διευθυνση υπαρχουν εννεα βιβλια για το σπηλαιο απο τις πανεπιστημιακές εκδόσεις συνολικης αξιας 700 δολαρίων.Δεν θα επρεπε να τα αγορασουμε ΑΥΡΙΟ και να τα βαλουμε στην δανειστικη βιβλιοθηκη του Δημου Κρανιδόυ;Τριάντα ανθρωποι να βαλουμε απο εικοσι ευρω και θα μας τα στειλουν με αντικαταβολή.Τι λετε το κανουμε σαν δωρο στα παιδιά     μας; Δυο απογευματινες εξοδοι για καφέ ειναι.

Χθες  εγινε και νεα επισκεψη στο σπηλαιο Φραγχθι (μετα απο εκεινη στις 21 Ιουνιου) οργανωμενη απο τον Δημο Κρανιδιου

Την ξεναγηση παρουσια εκαναν οι καθηγητριες Μπασιμακοπουλου και Μπουγιουρα και τα 150 ατομα  που  συμμετειχαν για δυο περιπου ωρες 10.30-12.30 μερταφερθηκαν παλι με το φερυ μποουτ.

Φαινεται πως γινεται δουλεια για το Φραγχθι. Να δουμε πως θα καταληξη σε συγκεκριμενες προτασεις -δρασεις.

Για την εκδηλωση στη Κοιλαδα της Παρασκευης διαβαστε

http://stamdamd.blogspot.com/2009/08/blog-post_08.html 9/08/09

« Μέθοδοι αλιείας στην Ερμιονίδα από την προϊστορική εποχή μέχρι σήμερα»

.
Την Παρασκευή το βράδυ 7 Αυγούστου σε ένα ιδανικό χώρο για το θέμα στην παραλία της Κοιλάδας Δ.Δ. Δήμου Κρανιδίου γνωστό ψαροχώρι της Ερμιονίδας σήμερα, αλλά και σύμφωνα με την αρχαιολογική έρευνα από την προϊστορική εποχή από τους πρώτους κατοίκους στο αρχαίο σπήλαιο Φράγχθι βόρεια από τον σημερινό οικισμό, η περιβαλλοντική ομάδα μαθητών Γυμνασίου Κρανιδίου με τις δασκάλες τους – καθηγήτριες κ. Μπασιμακοπούλου Αικατερίνη και Μπουγιούρα Σοφία , παρουσίασαν την εργασία περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με θέμα: «Μέθοδοι αλιείας στην Ερμιονίδα από την προϊστορική εποχή»
.
Στο χώρο της εκδήλωσης υπήρχε έκθεση ασπρόμαυρης φωτογραφίας με πρόσωπα και δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής, ενώ παιδιά του Δημοτικού σχολείου και του τοπικού πολιτιστικού κέντρου έκθεταν και πουλούσαν αντί συμβολικής τιμής πανέμορφα μικρά χειροτεχνήματα δημιουργημένα με τα χεράκια τους…
..
Έναρξη της εκδήλωσης
.
Την έναρξη της εκδήλωσης έκανε με ένα μικρό
πρόλογο πρόεδρος του Δ.Σ. Δήμου Κρανιδίου κ. Τόδορης.
..
Στην συνέχεια στο κύριο θέμα αναφέρθηκε η κα. Αικ. Μπασιμακοπούλου λέγοντας: « Οι εκπαιδευτική ομάδα μαθητών και εκπαιδευτικών, επιλέγει ένα θέμα από το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον, μελετά συγκεντρώνει τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με το θέμα, επισκέπτεται, συζητά, παίρνει συνεντεύξεις, ερευνά τα προβλήματα που απειλούν τη φυσική ισορροπία των οικοσυστημάτων και τέλος όταν ολοκληρώσει την εργασία της, την παρουσιάζει στην τοπική και στην εκπαιδευτική κοινωνία. Μέσα σ’ αυτό τον προγραμματισμό εντάσσεται και η σημερινή παρουσίαση της εργασία της περιβαλλοντικής ομάδας»
..
Συνεχίζοντας την αναφορά της πάνω στο θέμα η κ. Μπασιμακοπούλου είπε εκτός των άλλων: «Επιλέξαμε αυτό το θέμα διότι γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε, ζούμε δίπλα στη θάλασσα και γι’ αυτό έχοντας ως παράδοση τους μακρινούς μας προγόνους τους κατοίκους του Φράγχθι δουλέψαμε το θέμα αυτό. Αφού λοιπόν από αυτή τη μακρινή εποχή συνεχίζεται η παράδοση η συγχωριανοί μας εξελίχτηκαν σε τολμηρούς θαλασσοπόρους . Σιγά –σιγά πήραν την ευκαμψία, το εύπλαστο, την μαλακότητα της θάλασσας. Θα λέγαμε τους λάξεψε το υγρό στοιχείο και τους λύανε η αρμύρα του πελάγου. Όπως μας είπαν οι ίδιοι, πήγαιναν από μικρά παιδιά ταξίδια στα νησιά και αλλού για διάφορα ψαρέματα. Κάποιοι ηλικιωμένοι μας μίλησαν για τα ταξίδια στην Μπαρμπαριά, (βόρεια Αφρική) για να ψαρέψουν σφουγγάρια. […] Ακούσαμε πολλά, μάθαμε πολλά, τα περισσότερα εκτυπώθηκαν σε ένα εγχειρίδιο και παρακαλούμε όσους γνωρίζουν να μας ενημερώσουν για τις παραλήψεις μας, γιατί σκοπός μας είναι να συνεχίσουμε την εργασία μας με ένα πρόβλημα σχετικά με την αλιεία, που είναι η υπεραλίευση των θαλασσών της Επαρχίας Ερμιονίδας».
.
Στη συνέχεια οι μαθητές της περιβαλλοντικής ομάδας διαβάσανε αποσπάσματα από την εργασία τους, ενώ ανάλογα με τις αναφορές που γινόντουσαν προβάλλονταν στην οθόνη εικόνες σλάιντς.
..
Τον επίλογο της παρουσίασης έκανε η εκπαιδευτικός κ. Σοφία Μπουγιούρα.
.
Προς το τέλος της εκδήλωσης ο πρόεδρος του Ναυταθλητικου Ομίλου Κοιλάδας έκανε ένα μικρό χαιρετισμό και αναφέρθηκε για λίγο στο ιστιοπλοϊκό άθλημα ενώ η εκδήλωση έκλεισε με ένα μικρό χαιρετισμό του Γυμνασιάρχη κ. Ιωάννη Αποστόλου.
..
Με το πέρας της εκδήλωσης το εγχειρίδιο με την εργασία των παιδιών μοιράστηκε σε όλους τους παρευρισκόμενους.
..
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Και με την ευκαιρια θελουμε να θυμισουμε πως στις 10/12/2007 εγινε στο Λυκειο Κρανιδιου εκδηλωση για το σπηλαιο Φραγχθι.

Αναδημοσιευω απο http://enorikoilad.blogspot.com/2007_12_01_archive.html

Την Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007 στις 5:30 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γενικού Λυκείου Κρανιδίου πραγματοποιήθηκε ημερίδα με θέμα: “ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΦΡΑΓΧΘΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΟΥ”

Την ημερίδα οργάνωσε η Νομαρχιακή Επίτροπή Τουριστικής Προβολής, Διεύθυνση Τουρισμού – Πολιτισμού την Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας.

Στην πρώτη εισήγηση ομιλήτρια ήταν η Αικατερίνη Κυπαρίσση – Αποστολίκα Αρχαιολόγος – Διευθύντρια της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδας του Υπουργείου Πολητισμού.

Στην δεύτερη εισήγηση ομιλητής ήταν ο Νικόλαος Συμεωνίδης, ομότιμος καθηγητής της Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα: “Ξενάγηση στο χώρο των απολιθωμάτων”

Η φιλοξενία από την πλευρά του Λυκειάρχη Κωνσταντίνου Μαρκαντώνη υπήρξε Αβραμιαία με γλυκίσματα αναψυκτικά και τους παραδοσιακούς λουκουμάδες.

Παράλληλη εκδήλωση θα είναι η επίσκεψη και ξενάγηση στο σπήλαιο Φράγχθι στις 21/6.

http://hermionidanews.blogspot.com/2009_05_17_archive.html

Δυο  Δολίνες σπηλιές εγκατακρημνισιογενεις ασβεστικών πετρωματων σημαδευουν την πεδιάδα των Διδύμων.

Η μεγαλη και η μικρή σπηλιά.Τα νερά περασαν  μεσα απο τα χωματα εγινε χημικη διαβρωση των ασβεστιτικων πετρωματων και μετα επεσε η οροφή.Εχουν μελετηθει απο την Γεωλογική και σπηλαιολογική εταιρεία και υπαρχουν και αλλες στην Κρήτη.Εγω εχω δει και στην πισω πλευρα του βουνού πηγαινοντας προς Τραχειά αλλα δεν εχω παει ακομα κοντα.

Σημερα θα δουμε την μικρη σπηλιά και τις επομενες μερες την μεγάλη που εχει επισης ενδιαφέρον.Η μικρή σπηλιά λοιπόν εχει βαθος 80 μετρα και διαμετρο 150 μετρα .

 Στη μικρή σπηλιά λοιπον κατεβαινεις απο την διοδο που εχει σκαφτει μεσα στο χώμα .

Φανταζεσται την τρομάρα μου οταν πρίν απο λιγα χρόνια βρεθηκα μεσα στη σπηλιά με την γυναικα και την μικρή κόρη μου θαταν δυο τριών χρόνων στον μεγάλο σεισμότου 2006 αν δεν κανω λαθος.Οταν τελικα σταματησε το κουνημα και το βουητο αρχίσαμε να τρεχουμε να βγουμε εξω απο το τουνελ ηταν κατι σαν εφιαλτης αλλα στην πραγματικοτητα.

Η πορτα της εκκλησίας ετρεμε και η καμπανα χτύπησε!

Εδω λοιπον δύο ξωκλήσια η Μεταμορφωση του Σωτηρα  και ο Αγ Γεωργιος.

Αυτο ειναι το εσωτερικο του Αγ Γεωργίου βραχοσκεπής εκκλησία του 13 ου αιώνα.

 Εχει μια μεγάλη πετρινη κολυμβήθρα [που συνηθως σταζει νερό μεσα απο την οροφή τοιχογραφίες σε οχι καλή κατασταση πιθανα του 1200 μΧ. μια απο αυτες παρακάτω μαλλον του Αγ Γεωργίου γιατι διακρινεται το αλογο.

Συμφωνα με την βιβλιογραφία υπαρχουν επιγραφές με Λατινικούς χαρακτήρες ,

1486 HIC FUIT DIMI PALEOLOGO (Εδω βρεθηκε ο Δημητριος Παλαιολόγος)

1490 HIC FUIT TOMA VERONEZI (εδω βρεθηκε ο Θωμας Βερονέζι)

Ετσι κι αλλιώς σε χαρτογραφιση της περιοχής απο τους Ενετούς το 1696  καταγραφεται ο Αγιος Γεώργιος στην Σπιλιά χωρίς κανένα πραμα (περιουσιακό στοιχείο) 

Τωρα γιατι διαφοροι βανδαλοι εγραψαν το ονομα τους και ημερομηνιες πανω στις τοιχογραφίες ας οψεται η προληψη και ο θρησκευτικος φανατισμός.

 Πίσω απο το ιερό υπαρχουν τρείς δεξαμενές οι δυο χωμένες με χωμα η Τριτη και μεγαλύτερη σεν ενα γιγαντιο κιούπι επιστρωμενο με πηλό και Ελλας το μεγαλείο σου !γεμάτο σκουπιδια.

Ο κ Γκάτσος στο βιβλιο του η των Ερμιονεων πολις  και στις σελίδες 170-171 κανει αναλυτικη περιγραφη με σχεδιαγραματα και δινει δυο πιθανες εξηγησεις .Η επροκειτο περι βαφείου η Λινού (πατητηρι οπου βγαινει ο μουστος)Μαλιστα υποστηρίζει πως το εκκλησάκι της Μεταμορφωσης απεναντι με την σταθερή θερμοκρασία  16 βαθμων μπορεί να ηταν χωρος αποθηκευσης του κρασιου που εφτιαχνα μοναχοί.Ακομα η ολη εγκατασταση μοιαζει με εκεινη της Ακρόπολης των Αλιαίων. 

Πιο περα μεσα στο χωμα και σε υψος 25 μετρων μια οπη που ονομαζεται Ασκηταριό.

 Η Μεταμορφωση του Σωτηρα αχρονολογητο ξωκλήσι στην βορρινη πλευρά.

Λιτό και απεριτο υποσκαφο εκκλησάκι με μια μαρμαρινη πλακα για ιερό χωρίς τοιχογραφίες.

 Πηγές

Κοινοτητα Διδύμων Οδοιπορικο στον τοπο και τον χρόνο (εκδοση  στις αρχές του 1990) συγγραφείς

Μαρία Βελιώτη εθνολογος Εκπαιδευτικός,

Δημητρης Γεωργοπουλος Φιλολογος-Αρχειακός

Ματιες στην Αργολιδα τευχος 11 (2002)πηγες η παραπανω καθως και

Προκοπιου Τσιμανη Μνημες Ερμιονίδας

Βασιλειου Γκάτσου Η των Ερμιονεων πόλις (1996)

Το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ιδρυμα εχει προσφορά αυτες τις μερες ενα καταπληκτικο βιβλίο για την επαρχία μας

Η Ερμιονίδα ανα τους αιώνες (της Γιόνα Μικε Παιδούση Παπαντωνίου)

στην τιμη ΣΟΚ των

Δύο ευρώ.Ναι σωστα διαβασατε ΔΥΟ ΕΥΡΩ

Μπορειτε να το παραγγείλετε ταχυδρομικα (θα πληρώσετε βαβαια τα εξοδα) στο  τηλέφωνο 2752028379.

Ειναι ενα βιβλιο 470 σελίδων εργο ζωής με πλουσιώτατη βιβλιογραφία , που δινει μια ολοκληρωμένη εικονα της Ερμιονίδας ενα απο τα ελαχιστα βιβλία που υπαρχουν απο και για τον τοπο μας.Μην το χασετε.Και μακαρι ο Δημος να αγορασει ολο το αποθεμα και να το μοιρασει σε ολους τους μαθητές των σχολείων μας στον κοσμο,τους ειδικούς τους μελετητες τους ερευνητές βιβλιοθηκες αλλων περιοχών κλπ .Αξιζει τον κοπο.

Στο καθε τι  που συνανταμε στη ζωή μας υπαρχει το χειροπιαστό το λογικό κομματι αλλα την ιδια στιγμη υπαρχει και το ποιητικό το φανταστικό η τεχνη το παραμυθι που παντα γοητευουν τον ανθρωπο.

Με αυτα τα δυο εργαλεια μπορεσαμε να φτασουμε μεχρι εδώ,και πολυ συχνά ο χωρος της φαντασίας ηταν η αρχή για τους ανθρώπους που τους βοήθησε να κανουν τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις με την λογική την μεθοδο και το πειραμα.Και πιστευω οσο υπαρχει το ειδος μας ,θαχουμε αναγκη αυτο το χωρο της ποιησης και της φαντασίας οσο εχουμε και το φαγητό που κρατα το κορμί μας ζωντανό.

Ετσι παντα με ξαφνιαζαν κατι συμπτωσεις που ξεπρόβαλλαν σαν σκιά μεσα στο φως του ηλιου της λογικής και του ορθολογισμου (των οποιων για να ξεκαθαρίσω δηλώνω πιστος φίλος) κατι σκιές λοιπον που λεγανε “πρόσεξε υπαρχουμε και εμείς .Ξανασκέψου τι πας να κάνεις”.

Οταν τρεχαμε για να μην γινει δρόμος στο φαραγγι του Καταφυκιού δεν ηταν μονο τα δεντρα, το νερό και το τοπιο ,που με συγκινούσαν  αλλα και οι μυθοι των προγονων μας η πύλη στον κατω κόσμο η Δήμητρα και η Περσεφόνη οι πειρατές και οι αντάρτες η ιεροτητα του μερους.Αυτα ολα που συμπληρωνουν την ταυτότητα την ιστορία την συνεχεια των ανθρώπων μεσα στο χρόνο.Δεν φτιάχνεις την χαβούζα δίπλα στην Ακρόπολη οσο οικονομικά συμφερον κι αν ειναι το μερος.

Μια τετοια σκιά βρεθηκε μπροστα στα ματια μου χτες βραδυ δια βαζοντας το βιβλιο “Η ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ  ΑΝΑ  ΤΟΥΣ  ΑΙΩΝΕΣ” της κυρίας Γιονα Μικε Παιδουση-Παπαντωνίου εκδοση του Πελοποννησιακού Λαογραφικου Ιδρύματος (1996) που μπορείτε να βρείτε στην Δημοτικη βιβλιοθήκη του ΚρανιδιουΓράφει λοιπόν η συγγραφέας στην σελίδα 107

Ο Μηλιαράκης ,περιγραφοντας τη διαδρομή του απο το Κρανίδι στα Δίδυμα ,αναφερει το χωριό Φούρνοι και στη συνεχεια την ανωφερεστατη διάβαση που οδηγούσε σε εδαφος τραχύ,γεμάτο πετρες ,λεγόμενο ΑΝΑΘΕΜΑ αποπου κατεβαίνει κανείς στη πεδιάδα των Διδύμων.

και στην αναφορα στο κατω μερος της σελίδας

15.Στο σημείο αυτο που τωρα παρακάμπτεται απο τον αυτοκινητόδρομο, υπαρχει ακόμα το πετρωδες και τραχύ εδαφος.

Η θέση του ειναι ψηλή και εκει υπήρχε λιθοσωρος  που πανω του  ειταν  στημένος  ενας μεγάλος σταυρός απο αγριο ξύλο.

Οι γεροντες Διδυμιώτες λένε πως ο Σταυρός στηθηκε εκει οπως κι ενας αλλος ομοιος προς τα ανατολικα των Διδύμων και σε ψηλή θεση πανω στο δρόμο πρός Καρακάσι-Λουκαΐτι για να εμποδίσει καποια ασθένεια ,που ειχε πεσει στη περιοχή.Πραγματικά λιγα χρόνια μετα την επισκεψη του Μηλιαράκη ο τόπος δοκιμαστηκε απο επιδημία ευλογιάς που προκάλεσε πολλούς θανατους .Ως τοτε η θεση λεγόταν ΑΝΑΘΕΜΑ απο τον Λιθοσωρό αλλα δεν μπορεσαμε να βρούμε στοιχεία για το ποτε εγινε το αναθεμα και γιατί .Μετα την τοποθετηση του σταυρού και οι δύο θεσεις λέγονται πια ΣΤΑΥΡΟΣ  αλλα ο ξύλινος εχει αντικατασταθει με ενα μικρό σιδερένιο, στημενο σε μικρό επισης λιθοσωρό ,οπου κι ενα προσκυνητάρι.

Αντιγραφω και εγω απο το λεξικό

αναθεμα(το)ουσ./<μτγν.ανάθεμα<αρχ.ανάθημα] κατάρα,αφορισμός//φρ.ανάθεμα τον-ας παει στ ανάθεμα  (στην κατάρα ,στο διάβολο)

ανάθημα (το) ουσ.[<αρχ.ανάθημα <ανατίθημι]αφιέρωμα ,τάμα

Κατω απλώνεται η Βενίστρα (απο τα βένια ειδος κεδρου της επαρχίας μας που κυρίως διασωζεται τωρα πιά στο Μεγαλοβούνι) κατω η λιμνοθαλασσα της Βερβερόντα ,το νησι του Κοράκη και στο βαθος οι Σπετσες.

Για την Βερβερόντα η Γιονα Μικε Παιδουση-Παπαντωνίου καταγραφει τρεις πιθανες εξηγησεις της ονομασίας (Η Ερμιονίδα ανα τους αιώνες σελ 31)

1.Απο την οικογενεια Βερβερόντη που ειχανε χτηματα ηταν ψαραδες και ηταν και κουρσάροι ,χωρίς παντως να υπαρχει τετοια οικογενεια σήμερα στην περιοχή.

2.Απο τους πειρατες Βερβερίνους -ο οντάς των Βερβερίνων-αλλα στην περιοχή οι πειρατες  λεγονταν Μπαρμπαρεζοι και η χωρα τους Μπαρμπαριά.Ο ορος βερβερίνοι δεν υπήρχε.

3 Απο τα ξάλαφτα θαμνους με αγκάθια  ειναι ενα απο τα πενηντα ειδη βερβερίδας   απ οπου παραγονται φαρμακα αλλα και βαφή που ονομαζεται βερβερίνη.Η συγγραφέας παει με την αποψη  πως στα Βυζαντινά χρόνια καθιερωθηκε η ονομασία Βερβερών που οι Αρβανίτες που ηρθαν αργότερα μετετρεψαν σε Βερβερόντα.

Για την Βιλλα η Βίγλα  επισης υπαρχει διασταση αν προκειται για πρωην φυλάκιο-παρατητρητήριο Βίγλα η για την επαυλη,κτημα Ρωμαίου αξιωματούχου.Οι κατοικοι παντως επιμενουν στην ονομασία Βίλα

Στο ιδιο βιβλιο διαβαζουμε σελ229 πως στα 1630-1640 εγκατασταθηκε στην περιοχη της Βίλας ο Αλαβανος φυλαρχος Λαζαρ καπετάν  απο την περαχώρα Κορινθίας.(Δερβενοχωρίτης)Απογονοι του εγκατασταθηκαν στις Σπετσες  και εφτιαξαν την οικογένεια των Μποτασαίων

Παρακάτω σελ 232 πιθανολογούνται διαφορες πηγές για το ονμα Βίλλα.

Το εκκλησάκι του Αγ Παντελεήμονα στην τοποθεσία Βίλλα λιγο πριν το Δασος της Κορακιάς.Ειναι στην κορφή ενος λοφου με πανεμορφη θέα .

Κοιταζοντας τον Αργολικο κόλπο (πρός Ναυπλιο ) δεξιά μας ειναι οι λοφοι της Κοιλαδας, οπου προγραμματιζεται το γήπεδο γκόλφ, και αριστερά μας η Βενίστρα και το Χέλι.

Λίγο πιο κατω απο το πυροφυλάκιο της Κορακιάς Θυνί,Δορουφι,και στο βάθος Κοιλάδα Σαλάντι και τελος στο βαθος το Διδυμο το μεγαλοβούνι . Κοιταχτε τους χαραγμενους λοφους. Αυτο ειναι το “καθαρό” μερος ,ετοιμο να δεχτει την “αναπτυξη”.

Περπατήσαμε με την κόρη μου από δω μεριά αύτη τη φορά.

Στο δεύτερο λιμάνι της Ερμιονίδας το λιμάνι του αρχαίου Μάσητα.

Δυο παραλίες μπροστά από το πανέμορφο χωριό Φούρνοι, το χωριό του Καταφυκιού που σημάδεψε την πρώτη περιβαλλοντική νίκη στην επαρχία μας.

Οι φίλοι στο facebook  λένε στο δικό τους τόπο των Φούρνων «Ερμιονίτης  να μην πατήσει στο Καταφύκι». Βλέπετε η κοινότητα Ερμιόνης θέλησε τότε να περάσει δρόμο μέσα από το πανέμορφο φαράγγι με τις τόσες γεωτρήσεις κι αν δεν φτιάχναμε ενα πλατύ κίνημα από όλη την Αργολίδα και την Αθήνα απο όλους τους πολιτικούς χώρους θα το ειχαν πετύχει.Όμως νικήσαμε και το φαράγγι είναι εκεί ζωντανό.Μια άλλη φορά θα πάμε εκεί.

Δυο παραλίες λοιπόν ο Λαμπαγιανάς (αναφέρεται και σαν Λαμπαγιενας ) η παραλία απ οπου ξεκίνα το μονοπάτι για το σπήλαιο Φραγχθι, και δίπλα  οι Λαζες η μεγαλύτερη παραλία απ οπου ανοίχτηκε πέρσι ο δρόμος προς την παραλία του Σαλαντι.

Εκεί ήτταν το λιμάνι του Μασητος.Οχυρώσεις στους γύρω λόφους  μέχρι και το χωριό Φούρνοι αλλά το βιντεάκι είναι γυρισμένο απο τον Πύργο κοντά στην παραλία στις Λάζες.

Κοιταχτε τον Νεοελληνα που κρεμασε ενα σκοτωμένο πουλί στην πινακίδα.Ωραίο ε;

Ιδια εποχή με τους Αλιείς  γύρω στα 470 π.Χ. τεχνοτροπία ιδια με το τείχος της Ερμιόνης.

Κοιτάξτε στις φωτογραφίες πόσο καλά είναι δεμένες οι πέτρες χωρίς λάσπη χωρίς τίποτε τρεις χιλιάδες χρόνια τώρα χλευάζουν την βαρβαρότητα και την άγνοια μας.

Αυτά τα μνημεία κάποιοι τα έκαναν πεζούλες στα χωράφια τους κάποιοι αλλοι τα σκόρπισαν μπας και η αρχαιολογική υπηρεσία δεν τους αφήσει να χτίσουν το καρακιτσαριό τους.

Φαντάζεστε τους αρχαιολόγους  του μέλλοντος να σκαλίζουν τα μπετά και τις πρίζες του πολιτισμού μας.Ούτε  για πλάκα!

Ο Πύργος λοιπόν ήτταν τετράγωνος είχε ύψος γύρω στα πέντε μέτρα  και η κάθε πλευρά του ήταν 9,5 μέτρα με πάχος 1,3 μέτρα .Στα δυτικά του, υπάρχουν  ερείπια  και κατά τον JAMESON (τον αρχαιολογο του Χελιού και του Φραγχθι)  η είσοδος ήταν στη νότια πλευρά.

(τις πληροφορίες πήρα από το βιβλίο του Β Γκάτσου Η των Ερμιονεων πόλις σελ 165-166)

Επισκεφθειτε το μνημείο ειναι μια ωραία βόλτα και μια αφορμή να γνωρίσουμε την ιστορία του τόπου μας